.:: دانستنی های لازم درباره ماشین لباسشوئی

.:: چگونگی بسته بندی مواد غذائی

.:: تمیز كردن (طلا)

.:: فضای بومی را به خانه مدرن خود بیاورید

.:: نحوه نگهداری و مصرف بعضی از موادغذائی

.:: اتاق به اتاق مرتب كنید

.:: گیگیلی

+ ارسال لینك

- ادامه - آرشیو لینكدونی

شما چقدر به ثبت لحظات زندگی تان در قالب تصویری ثابت (عكس) علاقه مندید؟
اگر از جمله كسانی هستید كه دوربین عكاسی تان همواره در دسترس است احتمالاً با مجموعه زیادی از عكس های مختلف مواجه اید. در فصل تابستان هم كه به خاطر گشت و گذار های متعدد درون شهری و برون شهری بازار عكس و عكاسی بسیار داغ است. بنابراین به این مجموعه نیز روزبه روز افزوده می شود. همان طور كه می دانید هر مجموعه ای نیازمند مكانی برای نگهداری است. رایج ترین جایگاه حفظ عكس نیز آلبوم است كه امروزه در شكل ها و فرم های مختلف به بازار آمده ولی اشكال اینجا است كه رجوع به آلبوم و یادآوری خاطرات ثبت شده هر چند صباحی یك بار انجام می گیرد حال آنكه بسیاری از ما دوست داریم عكس های عزیزانمان و یا تصاویر شكار شده از وقایع به یادماندنی زندگی مان مانند عكس های عروسی، فارغ التحصیلی و غیره را به دفعات بیشتری ببینیم. بنابراین باید عكس های مورد نظر را از میان بقیه عكس ها برگزیده و به طریقه دیگری نگهداری كنیم. رایج ترین راه برای این منظور خرید چند قاب عكس و نصب آنها بر روی دیوار است با این روش نگهداری از عكس گذشته از مزایای آن دارای مشكلاتی است زیرا كه برای نصب قاب ها باید تعداد زیادی سوراخ بر روی دیوار ایجاد كرد. به این ترتیب تغییر مكان قاب عكس ها سبب بر جای ماندن سوراخ های ناشی از نصب های قبلی است كه ظاهری نازیبا را پدید می آورند. پس برای هر نوع تغییری تا تعمیر و رنگ آمیزی بعدی دیوار باید صبر كرد. روش دیگر برای نگهداری عكس ها اختصاص دادن مكانی جهت قرار دادن مجموعه ای از قاب عكس ها است برای این منظور سطح روی سنگ شومینه، طبقات مجزای نصب شده بر روی دیوار و میز های كنار مبل، مكان های مناسبی هستند. حال آنكه امروزه ترتیب دادن میزی كه معمولاً گرد هم انتخاب می شود به همین منظور برای قرارگیری قاب عكس های مختلف به عنوان یك قاب عكس از جمله پرطرفدارترین عناصر دكوراسیونی خانه های امروزی به شمار می آید. وجود چنین جایگاهی دیگر مشكلات نصب و محدودیت های بعدی آن را ندارد و فضایی زیبا و پر از خاطره را در گوشه ای از محیط خانه به وجود می آورد ولی با توجه به موارد فوق اگر از اختصاص دیوار و یا دیوار هایی از فضای زندگی تان به عكس های عزیزانتان لذت بیشتری می برید و یا آنكه امكان اختصاص چنین میزی به جهت محدودیت های فضا برایتان میسر نیست، راهكار ی ابتكاری برای حل مشكلات نصب تابلو به دیوار وجود دارد. برای این منظور كافی است میله ای به طولی متناسب با دیوار مورد نظر از جنس فلز یا چوب و یا حتی پلاستیك با قطری حداكثر ۳ سانتی متر تهیه كنید. بهترین محل برای تهیه این میله ها و تجهیزات مورد نیاز برای نصب آنها فروشگاه های مخصوص فروش چوب پرده و لوازم مربوط به آنها است. شما می توانید از چوب پرده های میله ای ساده از یكی از جنس های یادشده در فوق برای این منظور استفاده كنید كه در میان این موارد میله پرده های فرفورژه زیباتر هستند. زیرا آنها از تركیب یك میله فرد و كله گی مدل دار تشكیل شده اند كه با نظر و طرح شما قابل انتخاب و سفارش هستند. به این ترتیب همین تركیب و نصب آن به دیوار خود عنصری دكوراتیو محسوب می شود. مرحله بعدی نصب این میله ها وسط دیوار و در ارتفاع مورد نظر است. برای این منظور به تجهیزات دیوار كوب مخصوص همان میله پرده نیازمندید كه با تهیه آن و نصب این میله پرده و تنها با ایجاد دو سوراخ بر روی دیوار برای همیشه جایگاه مناسبی برای قاب عكس های خانوادگی تان خواهید یافت. حال نوبت به قاب عكس ها می رسد در واقع هدف آویختن قاب عكس ها به میله است لذا به مقداری روبان یا نوار و یا هر چیز دیگر شبیه به آن كه از مقاومت خوبی برخوردار باشد نیاز دارید ولی آنچه باید مورد توجه قرار گیرد طول مورد نیاز از روبان یا نوار است این طول به ابعاد هر یك از قاب عكس های انتخابی و فاصله قسمت پایینی قاب تا دیگر لوازم دكوراسیونی قرار گرفته در پای دیوار و ارتفاع محل نصب میله از زمین بستگی دارد. پس از آنكه به نتیجه ای مطلوب برای محل قرارگیری قاب عكس بر روی دیوار دست یافتید، فاصله ضلع بالای قاب عكس را تا میله اندازه بگیرید سپس آن را دو برابر كرده و به عدد ۳۵ اضافه كنید. عدد به دست آمده میزان نوار و یا روبانی است كه برای آویختن آن قاب عكس مورد نیاز است. ممكن است شما بخواهید از قاب عكس هایی با ابعاد و فرم های مختلف استفاده كرده و یا حتی آنها را در فواصل گوناگونی از سطح میله بیاویزید. در این صورت محاسبات نوار مورد نیاز هر كدام را جداگانه انجام دهید.

استفاده صحیح از دستگاه‌های برقی دوام دستگاه را بیشتر کرده و امکان بهره‌برداری از حداکثر راندمان ماشین را به ما می‌دهد.
انتخاب برنامه:
همیشه به‌ علامت‌های روی دستگاه توجه کنید. به‌خصوص در مورد انتخاب برنامه خشک‌کن دقت کنید حرارت بالا در برنامه خشک‌کن باعث چروک شدن البسه می‌شود، به‌خصوص اگر الیاف مصنوعی داشته باشد. قبل از شروع برنامه خشک‌کن باید حتماً اول با دور تند ماشین آبگیری داشته باشد.
۱. با توجه به نوع محصول و دمای مورد نیاز برای شستشو، برنامه را انتخاب کنید.
۲. لباس‌های سفید و رنگی را از هم جدا کنید.
۳. تا حد امکان لباس‌هائی را که از جنس مشابه دارند با هم بشوئید.
۴. شستن پرده احتیاج به‌دقت بیشتری دارد. از کاربرد برنامه‌های سنگین و پودر زیاد اجتناب کنید.
۵. جنس توری پرده باعث می‌شود کف زیادی تولید شود که با آبکشی از پرده خارج نشده و پرده زودتر می‌پوسد.
۶. لباس‌های پشمی را در ماشین بیاندازید، اگر برنامه ماشین را روی لباسهای پشمی تنظیم کرده باشید، مطمئن باشید که شستشوی ماشین به آنها صدمه‌ای نخواهد زد.
۷. لباس‌های نو، به‌خصوص اگر رنگی باشند می‌تواند به سایر لباس‌های رنگ پس دهد، بهتر است اولین بار آن‌ها را جداگانه بشوئید.
۸. استفاده از مواد سفیدکننده یا ضدعفونی کننده و از این دست، فقط برای محصولی قابل مصرف است که مقاومت کافی نسبت به این نوع مواد شیمیائی داشته باشند.
ظرفیت دیگ لباسشوئی:
۱. میزان لباس در داخل لباسشوئی باید به اندازه‌ای باشد که دست شما به‌راحتی داخل دستگاه برود.
۲. براس لباس‌های کثیف بیشترین ظرفیت ماشین ۵/۴ کیلوگرم،
۳. برای لباس‌های خیلی کثیف بیشترین ظرفیت ماشین ۵/۳ کیلوگرم،
۴. برای لباس‌هائی که الیاف مصنوعی دارند و رنگی هستند ۵/۲ کیلوگرم،
۵. برای لباس‌هائی که بافت لطیفی دارند ۵/۱ کیلوگرم،
۶. برای لباس‌هائی که پشمی هستند ۱ کیلوگرم،
۷. البسه کوچک مانند جوراب و غیره را بهتر است داخل کیسه توری گذاشته و سپس اقدام به شستشو نمائید.
ماشین‌لباسشوئی را بیشتر از ظرفیت آن پر نکنید.
مواد پاک‌کننده:
نوع و مقدار ماده پاک‌کننده مورد نیاز بستگی به‌نوع محصول، میزان پر کردن ماشین‌لباسشوئی، درجه کثیفی لباس و سختی آب دارد. مصرف مقدار بیش از نیاز مواد پاک‌کننده در روند شستشو بی‌اثر است ولی می‌تواند به آلودگی بیشتر محیط زیست منجر شود. کم مصرف کردن مواد پاک‌کننده باعث عوض شدن رنگ لباس‌ها به‌خصوص طوسی شدن لباس‌های سفید و رسوب کلسیم در دیگ لباسشوئی در اثر حرارت شود. جهت کارآئی بیشتر توصیه می‌شود کشوی جاپودری متناوباً تمیز گردد در صورت استفاده از مواد پاک‌کننده مایع حتماً به دستورالعمل کارخانه سازنده توجه کنید. ممکن است استفاده از این قبیل مواد باعث تیره رنگ شدن آب تخلیه شده شود ولی در کاربرد شستشو اثر نامطلوبی نخواهد داشت.
محافظت از دیگ:
جنس دیگ ماشین‌لباسشوئی استیل بسیار مرغوب است، ولی در هر حال، اشیاء تیز مانند گیره کاغذ، سنجاق قفلی و... می‌تواند آن را خراش بدهد. بهتر است این اشیاء را از لباس جدا نموده دکمه‌ها را باز کنید و جیب لباس‌ها را کاملاً خالی کنید و بعد داخل ماشین بیاندازید. بعد از هر شستشو هم در دیگ را نبندید تا جریان هوا، دیگ را خشک کند.
بدنهٔ ماشین‌لباسشوئی:
بدنهٔ ماشین رنگ شده است و می‌توانید با استفاده از یک دستمال نرم و مواد پاک‌کننده ملایم آن را به‌راحتی پاک کنید. مواد پاک‌کننده قوی رنگ بدنه را می‌برد. بعد از استفاده از مواد کننده حتماً با یک دستمال خشک بدنهٔ آن را خشک کنید.
قطع جریان برق:
اگر وسط کار ماشین برق برود، درب ماشین را باز نکنید زیرا آب درون دیگ بیرون می‌ریزد. اگر این امکان وجود دارد که برق طولانی مدت قطع باشد مطمئن شوید که سیم برق را کشیده‌اید، شیر آب را ببندید و اگر آب درون دیگ داغ است، صبر کنید تا خنک شود بهتر است از دستکش استفاده کنید به کمک لوله اتصالات فاضلاب و لگنی که ظرفیت کافی داشته باشد (روی زمین قرار بگیرد) آب درون دیگ را مرحله به مرحله خارج کنید.
لباسشوئی‌ها ظرفیت مشخصی دارند، از وارد کردن فشار کاری بیشتر خودداری کنید و در صورت امکان در هر شستشو از ظرفیت نزدیک به کامل آن برای صرفه‌جوئی در مصرف برق استفاده کنید. بهترین زمان استفاده از ماشین‌لباسشوئی و لوازم پرمصرف ساعت یک بامداد تا ۱۶ می‌شود.
برای صرفه‌جوئی در مصرف آب، ماده شوینده و دوام بیشتر لباسشوئی سعی کنید همیشه از ظرفیت نزدیک به کامل دستگاه خود استفاده کنید.
در صورتی‌که از شیر قابل تنظیم آب گرم اصلی ساختمان برای ماشین‌لباسشوئی می‌خواهید استفاده کنید، از یک کارشناس بخواهید تا جریان برق را از گرمکن ماشین‌لباسشوئی قطع کند. (در صورت امکان با توجه به کاهش فراوان مصرف برق توصیه می‌شود)
بعد از هر بار استفاده از ماشین‌لباسشوئی، درب اصلی و فیلتر جمع‌آوری اشیاء ریز را باز بگذارید تا جریان هوا، محفظه اصلی را خشک کرده و از پوسیدگی آن جلوگیری شود. (هنگام باز کردن فیلتر، یک سینی زیر محل یاد شده بگذارید تا آب باقیمانده در سطح زمین پخش نشود) در صورتی‌که در محل قرارگیری ماشین‌لباسشوئی سوسک و حشرات خزنده وجود دارند، نسبت به مسدود کردن قسمت‌های زیر ماشین‌‌لباسشوئی، حفره‌های پشتی و زیرسقفی توسط تورهای فلزی اقدام کنید. (آسیب‌رسانی سوسک‌ها به عایق قسمت‌های برق‌رسانی و خوردگی شیلنگ‌های ورود و خروج آب در ماشین‌لباسشوئی، احتمال ایجاد اتصال و آتش‌سوزی را تشدید می‌کند). بیشتر ماشین‌های لباسشوئی در ایران از سیستم آب سرد استفاده می‌کنند و سیستم گرم‌کننده یک جزء جدا از شوینده است، بر طبق بررسی‌های انجام شده در یکی از شرکت‌های تولیدکننده، در هر روز شستشو ماشین‌های شوینده از ۳۵۰۰ وات مصرفی ۲۷۰۰ وات آن صرف گرم کردن آب می‌شود و ماشین‌هائی که از آب گرم شده در خارج از سیستم استفاده می‌کنند، با توجه به درجه حرارت آب ورودی در حدود ۲۰۰۰ وات ساعت صرفه‌جوئی در انرژی هستند. در خانواری که دو بار در هفته از ماشین لباسشوئی استفاده می‌کند، در صورت استفاده از آب گرم بیرونی می‌توان به صرفه‌جوئی ۲۰۰ کیلووات ساعت در سال دست یافت.
برای صرفه‌جوئی در مصرف آب گرم و همچنین برق، بهتر است صبر کنید تا لباس‌هائی که باید شسته شوند به‌حدی برسند که ظرفیت ماشین، تکمیل شود و در صورت امکان فقط شستشو را با آب گرم انجام دهید و لباس‌ها را با آب سرد، آبکشی کنید.
سالی یکبار، فیلترهای آب گرم و سرد را که در پشت ماشین قرار دارند، تمیز کنید.
سایر نکات نگهداری از ماشین‌لباسشوئی
۱. در ماشین‌لباسشوئی را باز قرار ندهید.
۲. فاصله بین ماشین و دیوار بیش از ۵ سانتی‌متر باشد.
۳. از پودرهائی که زیاد کف می‌کنند استفاده نکنید.
۴. قبل از توقف کامل مخزن شستشو در لباسشوئی را باز نکنید.
۵. بیش از حد مجاز که در کاتالوگ مشخص شده است لباس نریزید.
۶. بعد از شستشو آب باقیمانده در لاستیک دور در را تخلیه و سپس آن را خشک کنید.
۷. بعد از چند بار شستشو محفظه جاپودری را تمیز کنید.
۸. هر چند وقت یکبار فیلتر لباسشوئی را تمیز کنید.

محدودیت مكانی، ما را بر آن می دارد كه حتی از كوچكترین فضای بدون مصرف موجود در اطرافمان نیز چشم پوشی نكرده و همواره به فكر یافتن راهكاری برای استفاده بهینه از آن باشیم. این موضوع در محیط‌‌های پركاربردی همچون آشپزخانه از اهمیت خاصی برخوردار است. در این محیط هرچند كابینت بندی موجود به طور دقیق و بدون هرگونه پرت فضا صورت گرفته باشد، باز هم معمولاً مكان‌های قابل استفاده‌ای وجود دارند كه مورد توجه قرار نگرفته اند. از جمله مهمترین آنها به دیوارهای خالی این محیط به خصوص میان كابینت‌های دیواری و زمینی می‌توان اشاره كرد. اگرچه به كارگیری كلیه این دیوارها جهت مقاصد مختلف، محیطی شلوغ و غیرقابل تحمل را سبب می‌شوند ولی با تصمیم گیری صحیح و بجا اختصاص برخی از آنها برای كاربردهای ضروری در آشپزخانه، نه تنها مشكل شلوغی را پدید نمی‌آورد، بلكه از ازدحام لوازم در داخل كابینت‌های موجود می‌كاهد. در ضمن دسترسی به وسایل و همچنین انجام امور آشپزی نیز بسیار آسان‌تر خواهد بود. در همین راستا راهكارهای متعددی وجود دارد كه به پاره‌ای از آنها در زیر اشاره می‌كنیم:
۱- رایج‌ترین كار برای این منظور، نصب میله ای ساده به همراه چندین گیره آویز است، كه از طریق آنها می‌توان لوازم مصرفی دسته دار و قابل آویختن همچون سرویس‌های كفگیر و ملاقه، رنده، دربازكن، لیوان دسته دار و بسیاری دیگر مانند اینها را به دیوار آویخت.
۲- نصب طبقه و یا طبقات مختلف از جنس چوب یا شیشه با طول و عرضی متناسب بر روی دیوار نیز از جمله راهكارهای مفید استفاده بهینه از دیوارهای خالی هر مكانی به خصوص آشپزخانه است كه البته با توجه به شرایط محیط كاربردهای گوناگونی را می توانند دارا باشند:
الف- شما می‌توانید ظروف مخصوص نگهداری قند و شكر و ادویه جات خود را به جای كابینت بر روی این طبقات قرار دهید.
ب- این قبیل طبقات دیواری به عنوان كتابخانه ای از مجموعه كتاب‌های آشپزی نیز می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند به این ترتیب این كتاب‌های راهنما نیز به هنگام آشپزی در دسترس خواهند بود.
ج- با قرار دادن ظروف و لوازم تزئینی مرتبط با محیط آشپزخانه بر روی یك طبقه و یا مجموعه‌ای از طبقات مختلف نصب شده بر روی دیوار، همزمان علاوه بر خالی شدن كابینت مخصوص آنها، نمایی زیبا و متفاوت برای محیط آشپزخانه ایجاد می‌شود.
د- اختصاص طبقات به قرار دادن گلدان‌های كوچك گل و گیاه طبیعی و یا مصنوعی نیز از جمله كاربردهای مفید آنها است. حال در صورتی كه پنجره آشپزخانه‌تان در فرورفتگی میان دو ستون واقع شده است، می‌توانید با نصب طبقات شیشه‌ای در مقابل آن، فضایی برای پرورش گل و گیاه فراهم سازید.
ه- در صورتی كه در كابینت بندی آشپزخانه تان محلی مخصوص مایكروفر در نظر گرفته نشده است، با استفاده از دو پایه گونیایی محكم و یك تخته از جنس نئوپان و یا MDF، طبقه ای به دیوار نصب كرده و مایكروفر را بر روی آن قرار دهید. مزیت این كار این است كه هنگام بالا رفتن سطح قرارگیری مایكروفر نسبت به سطح كابینت در زیر آن فضای خالی برای جای دادن لوازم مختلفی همچون ظرف قند و شكر یا ادویه ایجاد می‌شود.

همان گونه كه می دانید پوشاك زمستانی به جهت نوع جنس و همچنین عوامل و شرایط محیطی، بیشتر از پوشاك فصول دیگر سال در معرض آسیب قرار دارند؛ بنابراین نحوه استفاده و همچنین نگهداری شان، نیازمند رعایت نكاتی است كه در زیر به برخی از آنها اشاره خواهد شد:
۱- از آنجایی كه كفش‌های چرمی معمولاً در مجاورت با باران و برف، حالت اولیه خود را از دست داده و به اصطلاح نافرم می‌شوند، هیچ گاه آنها را جهت خشك كردن سریع به همان صورت در مقابل رادیاتور، بخاری و یا شومینه قرار ندهید؛ زیرا به این ترتیب مرحله خشك شدن نیز با همان حالت ایجاد شده انجام خواهد گرفت. بلكه به محض ورود به خانه، داخل كفش را از روزنامه‌های مچاله شده پر كرده و در صورت دلخواه كنار منبع گرمازا قرار دهید. روزنامه‌ها هم رطوبت داخلی كفش را به خود جذب كرده و هم نقش قالب را برای آن ایفا می‌كند. برای قسمت ساق چكمه‌ها نیز از لوله‌های مقوایی داخل دستمال توالت یا دستمال سفره و روزنامه به طور همزمان استفاده كنید. به این ترتیب كه قسمت داخل چكمه با روزنامه و قسمت ساق آن با در كنار هم قرار گرفتن لوله‌های مقوایی پر شود. (بنابراین پس از اتمام دستمال‌های لوله‌ای، مقوای داخل آن را برای این منظور نگه دارید.)
۲- در صورتی كه آب به داخل كفشتان نفوذ كرده و برای خشك كردن آن عجله دارید، از سشوار استفاده كنید. به این ترتیب كه سر سشوار را داخل كفش برده و با حرارت زیاد به مدت پنج دقیقه، فضای داخلی آن را برای استفاده مجدد در همان روز خشك كنید.
۳- اگر در كف كفش شما تركی عمیق ایجاد شده و تا چند روز آتی فرصتی برای خرید كفشی نو ندارید، ترك موجود را به طور موقتی با چسب حرارتی پر كنید. این كار به نفوذ كمتر آب به داخل كفش كمك می‌كند.
۴- در صورتی كه سر آستین كت و یا پالتوی شما پس از مدتی استفاده پیاپی ساییده و ظاهری نازیبا پیدا كرده ولی بقیه قسمت‌های لباس همچنان سالم و بدون مشكل است، نگران نشوید. در چنین شرایطی شما می‌توانید به لبه هر دو آستین تكه پارچه خزدار و یا نوار تزئینی بدوزید. البته جهت انجام این كار، هماهنگی با مدل و سبك لباس شرط اول است برای این منظور دوخت خز و یا نوار به یقه نیز می‌تواند به ایجاد این هماهنگی كمك كند. به این ترتیب كت و یا پالتوی شما جلوه‌ای نو خواهد یافت.
۵- پر كاربردترین پوشاك فصول سرد سال انواع لباس‌های بافتنی هستند كه اگرچه ممكن است همگی آنها ظاهری شبیه هم داشته باشند ولی در واقع نوع نخ و مواد تشكیل دهنده آنها است كه جنس لباس و نحوه نگهداری‌شان را تعیین می‌كند. به عنوان مثال اصطلاح گلوله گلوله شدن اغلب لباس‌های زمستانی این روزها به مشكل اصلی هنگام خرید این قبیل لباس‌ها تبدیل شده است. با توجه به تنوع موجود در میان جنس‌ها این تشخیص كه كدام لباس در معرض این مشكل قرار می‌گیرد، كاری بسیار دشوار است. شما ممكن است با پرداخت هزینه‌ای گزاف لباس را تهیه كنید كه پس از تنها چند بار استفاده نمای كهنه ای از آن برجای بماند بنابراین صرف نظر از مرحله تشخیص، حال كه در نیمه زمستان به سر می‌بریم و اغلب خریدها مربوط به این فصل انجام شده است، می‌بایست برای ترمیم لباس‌های موجود كه چنین نمای نازیبایی یافته‌اند، اقدام كنیم. این كار نیز با به كارگیری یك عدد تیغ ریش تراشی انجام پذیر است. به این ترتیب كه تیغ را در جهت راه بافت پارچه بر روی قسمت‌های پرزدار بكشید. با این كار گلوله‌های ایجاد شده به راحتی از ته بریده شده و پارچه جلوه ای نو خواهد یافت. برای این منظور بهتر است از تیغ ریش تراشی نیمه تیز استفاده كنید. البته كاربرد برخی از ماشین‌های ریش تراش نیز عملی است.
۶- هرگز ژاكت و یا بلوز بافتنی خود را به خصوص در شرایطی كه در مجاورت با باران و برف خیس و نمناك شده است به گیره آویز دیواری آویزان نكنید. زیرا به این ترتیب لباس كش آمده و محل قرارگیری بر روی گیره آویز در قسمت پشت گردن و یا یقه لباس به صورت برجسته باقی خواهد ماند. در این شرایط آویزان كردن بر روی چوب رختی بهترین كار ممكن است.
۷- از جمله دیگر مشكلات پالتوهای این فصل سرد به خصوص در رنگ‌های تیره، پرز گرفتن آنها است به این معنا كه به عنوان مثال پالتوی مشكی شما پس از چند بار نشست و برخاست بر روی مبل و یا فرش پرزهای سفیدرنگی را به خود جذب كرده و از رنگ مشكی به دودی تبدیل می‌شود. برای رفع این مشكل دو راهكار وجود دارد: اول آنكه از جاروبرقی با سری مخصوص آن استفاده كنید دوم آنكه غلتك‌های مخصوص پرزگیر لباس كه در فروشگاه های مربوطه عرضه می شوند را مورد استفاده قرار دهید. این غلتك‌ها از سطوح چسب دار تشكیل شده اند و با غلتاندن بر روی سطح پارچه كلیه پرزها را به خود جذب می‌كنند.
۸- برای پاك كردن شوره و سفیدك ایجاد شده بر روی كفش چرمی‌تان نیز دو راه وجود دارد یا از پارچه آغشته به محلول آب و سركه به میزان مساوی استفاده كرده و یا بر روی آن قسمت‌ها وازلین بمالید.

در واقع بسته‌بندی از ورود هرگونه آلودگی به داخل مواد غذائی جلوگیری کرده و اکسیداسیون را کاهش می‌دهد. این عمل مانع از انتقال بو از غذائی به غذای دیگر شده و از خشک شدن آنها جلوگیری می‌کند. قرار دادن مواد غذائی در نایلون مخصوص فریزر و یا کاغذ آلومینیوم همچنین امکان نفوذ سرما را فراهم آورده و سبب آن می‌شود که مواد غذائی بتوانند در برابر تغییرات دما و انبساط در زمان انجماد مقاومت کنند.
- طرق منجمد کردن مواد غذائی مختلف و مدت زمان نگهداری آنها در فریزر:
- انجماد ماهی
فلس ماهی را جدا کنید، شکم آن را خالی کرده و آن را بشوئید و با کاغذ خشک کنید. در ورق آلومینیومی پیچیده و (کیسه پلاستیکی) در فریزر قرار دهید. طول مدت نگهداری ماهی ۴ تا ۵ ماه است. برای آب کردن، ماهی را چند ساعتی قبل از پخت در یخچال قرار دهید.
باید توجه داشت که ماهی‌هائی که تازه صید شده‌‌اند را نباید بلافاصله منجمد کرد بلکه این عمل را باید ۴ تا ۵ ساعت بعد انجام داد. در هنگام انجماد باید تاریخ بسته‌بندی را روی کاغذ یا برچسبی نوشته و آن را روی بسته‌بندی گذاشت. مدت انجماد برای این‌گونه فرآورده‌ها بسیار کوتاه است. اگر تاریخ استفاده بگذرد، مزه تغییر می‌کند و کیفیت ماده غذائی بسیار افت خواهد کرد که در این صورت بهتر است از مصرف آن صرف‌نظر شود.
- انجماد گوشت
برای بسته‌بندی و انجماد گوشت، وزن هر بسته نباید از ۵/۲ کیلوگرم تجاوز کند. چربی گوشت باید گرفته شود زیرا چربی سبب فاسد شدن سریع‌تر گوشت گردیده و مدت نگهداری آن را کاهش می‌دهد. باید مقدار مصرف روزانه گوشت را جداگانه‌ای در کیسه‌های فریزر قرار داده و در فریزر گذاشت. با این عمل از خشک‌شدگی سطح گوشت جلوگیری خواهد شد. بهتر است گوشت را قبل از انجماد خرد نکنید، باید میزان گوشت مورد نظر را به‌صورت تکه‌های برگ منجمد کرده و هنگام پخت خرد کرد. در حقیقت هنگامی‌‌که گوشت خرد می‌شود میکروب‌های سطحی به عمق ماده غذائی هم راه یافته و گاه می‌توانند خطرآفرین شوند.
گوشت‌ها را در کیسه پلاستکی گذاشته و هوای کیسه را کاملاً خارج کنید و سر کیسه را ببندید. توجه داشته باشید که اگر در طی ۲۴ ساعت بیشتر از ۵ کیلوگرم گوشت در فریزر منجمد کنید کیفیت انجماد کاهش می‌یابد. طول مدت نگهداری گوشت نسبت به مقدار چربی موجود در آن متفاوت است.
روش آب ‌کردن، سرما روند فساد گوشت را متوقف می‌کند و مانع پیشرفت و رشد میکروب‌ها می‌شود. هنگام بازگشت به دمای معمولی این روند، فعالیت خود را از سر می‌گیرد، بنابراین آب کردن گوشت در دمای بالا توصیه نمی‌شود. برای آب کردن گوشت آن را ۶ تا ۱۲ ساعت در یخچال قرار دهید. به این ترتیب از آلودگی میکروبی و رشد آنها جلوگیری خواهد شد.
- انجماد مرغ
سر و سایر و زواید مرغ را جدا کنید. شکم آن را خالی کرده و سپس به دقت بشوئید. چربی‌های اضافه مرغ را از آن جدا کرده و پس از شستن، آن را خشک کنید. مرغ را به‌ اندازه مورد مصرف هر وعده تکه تکه کرده و در کاغذ آلومینومی و یا کیسه‌های پلاستیکی مخصوص فریزر بپیچید و منجمد کنید.
برای خارج کردن مرغ از حالت انجماد، باید ۱۰ تا ۱۲ ساعت قبل از مصرف آن را در داخل یخچال قرار داد.
- انجماد زبان، جگر و قلوه، کله پاچه
زبان: چربی‌های اضافه را گرفته و پس از جدا کردن زواید و پوست روی زبان، آن را به‌خوبی شسته و خشک کنید و پس از بسته‌بندی، آن را در فریزر قرار دهید.
زمان انجماد: این مدت برای زبان گاو ۷ ساعت و برای زبان گوسفند و گوساله ۵ ساعت است.
مدت نگهداری زبان در فریزر ۴ ماه می‌باشد.
جگر: جگر را به قطعات مناسب برای مصرف هر وعده ببرید و پس از شستشو خشک کنید و برای قرار دادن در فریزر آن را بسته‌بندی کنید. مدت نگهداری جگر در فریزر ۵ تا ۶ ماه است.
قلوه: قلوه‌ها را از طول به دو قسمت کرده و چربی‌ آ‌ن را جدا کنید و پس از شستشو و خشک کردن در داخل کیسه فریزر قرار دهید. طول مدت نگهداری آن در فریزر ۴ ماه است.
- انجماد فرآورده‌های لبنی
انجماد فرآورده‌های لبنی امکان‌پذیر است گرچه همیشه نتیجه دلخواه حاصل نمی‌شود.
شیر: شیر تازه انجماد را تحمل نمی‌کند و همانند دانه برف می‌شود. شیر استریلیزه و پاستوریزه را می‌توان منجمد کرد. شیر را با بسته‌بندی اصلی (اولیه) در فریزر قرار دهید. به این ترتیب سه ماه به حالت منجمد باقی می‌ماند. برای آب کردن، شیر را با همان بسته‌بندی ۶ تا ۷ ساعت در یخچال نگهداری کنید. به‌محض این که شیر آب شد باید مورد استفاده قرار گیرد.
خامه: خامه تازه هم مانند شیر است. خامه پاستوریزه یا استریلیزه را می‌‌توان منجمد کرد. برای انجماد، خامه بهتر است تازه و غلیظ باشد. خامه را در ظرف اولیه یا در ظرف‌های کوچک بدون منفذ در فریزر قرار دهید. طول مدت نگهداری آن ۳ ماه است. برای آب کردن خامه، ۵ تا ۶ ساعت قبل با همان ظرف آن را در یخچال قرار دهید.
کره: متخصصان، انجماد کره‌های غیر پاستوریزه را توصیه نمی‌کنند. در صورتی‌که می‌خواهید کره را در فریزر نگهداری کنید، آن را در کاغذ آلومینیومی (به دور از نور) پیچانده و منجمد کنید. مدت نگهداری کره در فریزر ۶ ماه است. برای خارج کردن آن از حالت انجماد، ۳ تا ۴ ساعت قبل از مصرف، کره را در یخچال بگذارید.
پنیر: پنیر را بهتر است همیشه به‌صورت تازه استفاده کنید. برای فریز کردن، پنیر را در کاغذ آلومینیومی بپیچانید و در فریزر قرار دهید. مدت نگهداری آن در فریزر ۶ تا ۷ ماه بوده و برای خارج ساختن از حالت انجماد باید آن را در یخچال قرار داد.
- انجماد نان
برای انجماد نان، آن‌را در کاغذ آلومینیومی یا کیسه پلاستیکی بپیچانید. طول مدت نگهداری نان در فریزر ۱ تا ۲ ماه است. برای مصرف، نان را با همان بسته‌بندی در فر نیمه‌گرم قرار دهید.
انجماد سبزیجات
نکته قابل توجه این است که تا حد امکان توصیه می‌شود سبزیجات به‌صورت تازه مصرف می‌شوند. برای انجماد سبزیجات باید دانست که حتی اگر سبزیجات ظاهری بسیار زیبا و سالم داشته باشند، تنها روش‌های انجماد می‌توانند تمامی کیفیت آنها را حفظ کنند و فرآورده‌ها را در همان وضعیتی که هستند نگه دارند. قبل از منجمد کردن سبزیجات، برای جلوگیری از اکسیداسیون، باید سبزیجات را در آب و کمی آبلیمو جوشاند. این عمل آنزیم‌ها و عوامل شیمیائی را که سرما قادر به از بین بردن آنها نیست، از بین می‌برد.
توجه: منظور از جوشاندن سبزیجات در آب و کمی آبلیمو، قرار دادن آنها در مقدار کمی آب‌جوش و آبلیمو

تمام جواهرات خود را داخل ظرفی ریخته مقداری آب و پودرلباسشویی یا مایع ظرف شویی را داخل آن ریخته به مدت چند دقیقه روی اجاق گذاشته تا بجوشد جواهرات شما مانند روزاول می شود.

با تمام خبرهایی كه این روزها از آنچه كه در جهان امروز درجریان است می شنویم _ پیامدهای جنگها، قیمتهای روزافزون و بحرانهای اقتصادی پیاپی _ كه به یقین تأثیرات منفی خود را بر روحیه ما برجا می گذارند اكنون وقت آن رسیده است كه به فكر بیفتیم تا یك محیط دنج و بی آلایش در گوشه ای از آپارتمان كوچكمان كه هیچ نشانه ای از طبیعت و زندگی صمیمانه در آن ندارد ایجاد كنیم. فرزندان بیشتر افرادی كه در شهرهای بزرگ اما در خانه ها و آپارتمانهای كوچك زندگی می كنند هیچگونه آشنایی با محیطهای روستایی و زندگی های بومی قدیمی ندارند پس بیایید حال كه هر روز بیش از پیش در جست وجوی آرامش و امنیت به كنج خانه هایمان پناه می بریم، یك فضای اختصاصی برای فرهنگ بومی كشورمان نیز درست كنیم.
هر چند دشوار است وقایع جهان را تحت كنترل خود در آوریم اما خانه همان جایی است كه «ما» درباره چه كسی، چرا، چه وقت، چگونه و چه مكانی در آن تصمیم می گیریم. پس حالا بیایید تصمیم بگیریم كه به دكورهای بومی نیز نیم نگاهی بیندازیم. دكوراسیون بومی مملو از انتخابهای متنوع و چشم نواز است كه می تواند به محیط زندگی شما طراوت و شادابی دیگری ببخشد. حال ببینیم منظوراز دكوراسیون بومی چیست؟
باید گفت دكوراسیون بومی بیشتر یك حس زیباشناختی است تا یك شیوه علمی. زمانی كه گفته می شود درفلان ساختمان دكوراسیون مدرن، فرانسوی، ایتالیایی و غیره مورد استفاده قرار گرفته است، یك تصویر از همان كشورها و مفاهیم بلافاصله در ذهن شما ساخته می شود. بدیهی است زمانی كه از كلمه بومی برای توصیف دكوراسیون یك محل استفاده می شود نیز به همان ترتیب قبلی مفاهیم و حال و هوا و ارزشهای یك محل و عشیره خاص به ذهن متبادر می شود. در عین حال، بسیاری از دست اندركاران و متخصصان دكوراسیون هیچ تعریف خاصی از این عبارت ندارد و تنها به گفتن این نكته بسنده می كنند كه «دكوراسیون بومی متفاوت است. دقیقاً نمی توانم بگویم به خاطر چه اما به محض آنكه آن را ببینم متوجه تمایز و تشخص آن می شوم.»
واین دقیقاً همان نكته ای است كه دكوراسیون بومی را جذاب و پرطرفدار ساخته است. شما این نوع دكوراسیون را در هر جا نمی بینید و به طور دقیق از اجزا و شیوه اجرای آن اطلاع ندارید اما زمانی كه یك تكه از صنایع دستی از یك محل را در كنار تكه ای دیگر از صنایع دستی باز هم ازهمان محل قرار می دهید ناگهان یك سبك بومی ایجاد می شود. امتیاز این نوع دكوراسیون در آن است كه دارای بعد معنوی است، همه گیر و رنگین است و بیش از همه منحصر به فرد است. این شیوه دكوراسیون به شما اجازه می دهد تا خلأ روحی خود را بپوشانید و حس فرهنگی و ملی خود را تغذیه كنید.
به ۴ پیشنهاد برای خلق یك دكوراسیون بومی توجه كنید:
- سعی نكنید این سبك را در تمام قسمتهای خانه اعمال كنید. بهتر است روی یكی از اتاقهای خانه به توافق برسید تا تمام اجزای در اختیار در كنار هم چیده شده و یك فضای آشكار بومی ایجاد كنند. به عنوان مثال به جای آنكه در هر قسمت از خانه یك تكه سفال، یك تكه گلیم و یا یك تابلوی صنایع دستی آویزان كنید، تمام اینها را دركنار هم در اتاق نشیمن گردآورید تا یك اتاق با یك دكوراسیون یك دست داشته باشید. توجه داشته باشید كه اگر بخواهید از تعداد زیادی از عناصر دكوراسیون بومی در سرتاسر خانه استفاده كنید یك حس خفه كننده به افراد دست خواهد داد و اگر آنها را پخش كنید دیگر به چشم نخواهند آمد. قیمت بالای این اشیا نیز دلیل دیگری است كه انتخاب تنها یك اتاق را توجیه می كند.
- حتماً در مورد استفاده از عناصر بومی به یك وحدت رویه دست پیدا كنید و جدا از ایجاد یك كلاف در هم پیچیده و مغشوش از این عناصر پرهیز كنید. اگر بخواهید یك عنصر را از یك فرهنگ بومی و دیگری از فرهنگ دیگری انتخاب كنید نه تنها به زیبایی و ظرافت دست نخواهید یافت بلكه یك حس آشفتگی و سردرگمی را در بیننده ایجاد خواهید كرد. توجه داشته باشید كه مفاهیم و سبكهایی نیز كه از طریق این عناصر بومی منتقل می شوند كاملاً با هم تفاوت دارند بنابراین تركیب بی معنی آنها آزاردهنده خواهد بود. اگر می خواهید از فرهنگهای متفاوت در اتاق خود نشانه هایی داشته باشید بهتر است یك فرهنگ اصلی انتخاب كنید و گوشه و كنار را با عناصر جزیی تر از فرهنگهای دیگر تزیین كنید.
- یك عنصر را كه بیش از همه دوستش دارید یا دارای ارزش بیشتری است به عنوان هسته مركزی دكوراسیون خود انتخاب كنید و شروع به چیدن و گسترش دكوراسیون در اطراف آن بكنید. هرچه این عنصر بزرگتر باشد برای زیبایی دكوراسیون شما بهتر است. مثلاً یك تكه قالیچه یا گلیم قدرت مانور بیشتری به شما می دهد تا یك نقاشی كوچك كه به روی دیوار نصب می كنید.
- یكی از زیبایی های خاص و مشخصه های اصلی دكوراسیون بومی رنگین بودن آنهاست. در این عناصر از رنگ به شدت استفاده شده است و طرحها معمولاً به وسیله تركیب رنگها ایجاد شده اند. این مشخصه را با درایت و هوش مورد استفاده قرار دهید تا به تركیب زیبا و دلپذیر دست پیدا كنید.

اگر مایلید بخشی از فضای یك اتاق را بدون نیاز به ساخت و ساز جدا كنید یكی از بهترین راهكارها استفاده از پاراوان یا دیوارك است. پاراوان یا دیوارك یكی از تفكیك كننده های ساده و زیبا است كه به راحتی می توان به وسیله آن بخشی از فضای یك اتاق را جدا كرد. ضمن اینكه متحرك بودن پاراوان این امكان را به ما می دهد كه در مواقع لازم آن را جمع كنیم و یا جای آن را تغییر دهیم. برای ساخت یك پاراوان به وسایل زیر نیاز داریم:
۱- چهار قطعه پانل چوبی یك اندازه با ابعاد دلخواه
۲- ۹ عدد لولای ظریف
۳- میخ و چكش
۴- پارچه ای با طرح شاد و رنگ متناسب با مبلمان و دكوراسیون اتاق مورد نظر به اندازه كافی برای پوشاندن سطح روی پاراوان
۵- پارچه ساده یا طرح دلخواه برای روكش كردن پشت پاراوان
۶- صابون خیاطی و قیچی
۷- پشم شیشه نازك به اندازه كافی برای پوشاندن روی پاراوان
۸- ماشین منگنه
۹- نوار قیطان یك سانتی متری به اندازه محیط پانل ها
۱۰- چسب حرارتی
۱- یكی از پانل ها را بر روی پارچه اصلی كه برای رویه پاراوان در نظر گرفته ایم قرار می دهیم و با صابون خیاطی طرح دور آن را بر روی پارچه می كشیم. پارچه را با در نظر گرفتن ۱۰ سانتی متر فاصله از خطی كه رسم كرده ایم می بریم.
۲- با استفاده از پارچه ای كه بریده ایم به عنوان الگو به تعداد پانل های پاراوانمان از پارچه اصلی و سپس از پارچه پشت پاراوان می بریم و سپس با همین الگو به تعداد پانل های پاراوان قطعاتی به شكل الگو از پشم شیشه می بریم.
۳- یك لایه پشم شیشه را بر روی یكی از پانل ها قرار می دهیم و سپس یكی از روكش های اصلی پاراوان را بر روی پشم شیشه قرار داده و لبه های پارچه و پشم شیشه را خوب كشیده و به طرف زیر پانل می بریم و با منگنه به زیر پانل متصل می كنیم. هنگام منگنه كردن پارچه و پشم شیشه آنها را خوب از همه طرف می كشیم تا سطح روی پانل صاف و بدون چین باشد.
۴- منگنه ها را به فاصله ۵/۲ سانتی متر از یكدیگر می زنیم و دور تا دور پارچه را با منگنه به پانل چوبی نصب می كنیم. در گوشه های پانل برای تمیزتر شدن كار پارچه را به صورت مورب با زاویه ۴۵ درجه تا می كنیم و خوب می كشیم و به طرف پشت پانل می بریم این مراحل را برای روكش كردن پانل های دیگر نیز انجام می دهیم.
۵- پانل ها را برگردانده پارچه پشت پانل را روی سطح بدون پوشش آنها قرار می دهیم و از هر چهار طرف لبه های پارچه را درست از لبه پانل به طرف زیر پارچه تا می كنیم و با منگنه به پانل متصل می كنیم. كل دور پارچه پشت را نیز به پانل منگنه می كنیم.
۶- برای پوشاندن منگنه ها با چسب حرارتی یك نوار قیطان را بر روی ردیف منگنه ها در كنار لبه پارچه پشت پانل ها می چسبانیم. حالا پانل ها را با استفاده از لولاها و میخ به هم متصل می كنیم.
پاراوان ما آماده است. یك روش ساده تر برای ساخت پاراوان رنگ كردن پانل های چوبی است. می توانیم تصاویر دلخواه خود را فتوكپی كرده و پس از بریدن بر سطح پانل های چوبی رنگ شده بچسبانیم و سپس چند لایه وارنیش بر روی آنها بزنیم.

مایكروفر چگونه كار می كند؟
حرارت دهی یكی از مهم ترین روش های متداول در فرآیند مواد غذایی است. از انرژی مایكروویو بر خلاف پرتوهای یونیزه، برای حرارت دادن مواد غذایی استفاده می شود. در روش پخت متداول، حرارت از منبع حرارتی خارجی به ماده غذایی وارد می شود، ولی در پخت با مایكروفر حرارت در داخل خود ماده غذایی تولید می شود.
امواج تولید شده توسط مگنترون یك میدان متناوب مغناطیسی ایجاد می كند و مولكول های غذا مخصوصاً مولكول های قطبی مثل آب، پروتئین ها و چربی ها خودشان را با تغییرات سریع میدان متناوب الكتریكی همسو می كنند. آنها حول یك محور نوسان می كنند كه حدود ۲۴۵ میلیون بار در ثانیه است. این نوسانات باعث ایجاد اصطكاك قابل توجهی بین مولكول ها شده و نتیجه آن، تولید انرژی است. در نتیجه این كار، درون غذا گرم می شود، در حالی كه ظرف غذا خنك است. سهولت استفاده و زمان كم پخت، باعث استفاده زیاد این وسیله در خانه ها و رستوران ها شده است.
كاربردهای ماكروویو در صنایع غذایی
آنزیم بری(Blanching)، پاستوریزه كردن، استرلیزه كردن، خشك كردن مواد غذایی، بالا بردن دمای مواد غذایی منجمد به زیر نقطه انجماد، استفاده از آن در اجاق ماكروویو در مصارف خانگی از كاربردهای این وسیله است.
نكاتی راجع به پخت غذا با مایكروفر
* امواج مایكروویو به دلیل دارا بودن فركانس كم قادر به شكستن پیوندهای شیمیایی و آسیب رسانی مولكول های مواد غذایی نیستند.
* امواج مایكروویو از طریق ایجاد اصطكاك مولكولی به خصوص بین مولكول های آب در غذا تولید حرارت می كنند.
* هرچه توان مایكروویو بالاتر باشد، به دلیل افزایش سرعت رسیدن ماده غذایی به دمای مورد نظر كاهش مواد مغذی كمتر خواهد بود.
* هرچه عمق نفوذ امواج در ماده غذایی بیشتر باشد، زمان پخت كمتر خواهد بود.
* حفظ ویتامین ها به علت طبخ سریع و كم بودن آب در موقع پخت بیشتر است.
* حفظ پروتئین ها در ماده غذایی در این روش بیشتر خواهد بود.
* در مورد چربی ها، مواد معدنی و كربوهیدرات ها، تحقیقات صورت گرفته مطالب مفیدی را ارائه نمی دهند.
* حفظ مواد مغذی در موادی كه با مایكروفر گرم می شوند، به وزن آنها بستگی دارد، هرچه وزن مواد كمتر باشد حفظ مواد مغذی بیشتر است.
مزایای مایكروفرهای خانگی
* سرعت حرارت دهی؛
* حفظ خصوصیت طعم و رنگ غذا؛
* حفظ مواد مغذی به دلیل زمان كوتاه پخت؛
* كاهش خطر مسمومیت غذایی به علت نگه داشتن غذا به مدت طولانی؛
* عدم تشكیل رسوب در ته ظرف؛
* استفاده چندمنظوره از مایكروفر برای طبغ غذا، گرم كردن مجدد غذا و ذوب كردن یخ مواد غذایی.